şiir

Bülbül Gibi..

Bülbül saysam kendimi, olur musun goncası
Her seher ne söylerim aşk şarkısı bilmesem
Gamla yüklü ömrümün, dört yapraklı yoncası
Sen beni dinliyorken, hülyaları delmesem

Çıtkırıldım dalına konup şarkı söylerken
Dikeni sayar mıydım gül kokunu bilmesem
Nazenin yaprağında uykuları bölerken
Gecene doluyorken düşlerine gelmesem

Sormasam ah aklıma takılan soruları
Düşünmeyi bıraksam cevapları bilmesem
Ağlamasam sebepsiz gecenin yarıları
Yangına düşüyorken gözyaşını silmesem

Sonra bitince şarkı başlasam yeni baştan
Dünyalar benim olsa uyku nedir bilmesem
Ya yapmamış olsalar sabır ölçeri taştan
Ya sabrı deniyorken baştanbaşa dilmesem

Bu şarkı biter bitmez ömrümüzde bitecek
Gonca çiçek açar mı sulamayı bilmesem
Yüzünü döndüğünde güneş yine dönecek
Karanlık çöküyorken suçlanarak ölmesem..

yeliz özkan
Bu şiire puan verin
En yüksek puanlı şiirler
0 kişiden 0.00 puan



"Bülbül Gibi.." şiiri ile ilgili düşüncenizi diğer şiirseverler ile paylaşmak ister misiniz?
Değerli ziyaretçimiz, yorum yapabilmek için
üye olmanız gerekmektedir.
Şiir Bilgi
17 Haziran 2009 16:01 tarihinde eklendi.
bugün 1 kez okundu.
toplamda 364 kez okundu.
0 yorum yapıldı.
son resimli şiirleri
kayıt yok