Yalnızlığımın İlk Şiiri

Yalnızlığımın ilk satırlarındayım şimdi.
Senden sonra ilk kez elime aldım kalemi.
Korkuyordum, ağlamaktan, kahrolmaktan çok korkuyordum.
Ama sonunda yazıyorum işte.
İçimdeki her şeyi yazıyorum.
Suskunluklarımı, heyecanlarımı, üzüntümü, mutluluğumu, acımı
ve en önemlisi seni, aşkımı yazıyorum.
Yeniden canlanıyor yaşadıklarım gözümün önünde.
Hep başroldesin, hep kalbime oynuyorsun.
Hiç susturamıyorum.
Zaten susarsa bir gün kalbim; konuşmayacak sonsuza dek...