Yoksun İşte

Sensizliğe haykırdım gidişinin ardından
Yas tuttu gönlüm ardından çaresizlik içinde
Bir rüya gibi yaşanmıştı her şey
Dün senin ellerinden tutuyordum
Şimdi o ellerle gözyaşlarımı siliyorum
Ağlamak bile yakışmıyordu seven gözlerime
Ama yokluğun inan çok koydu bana
Ben seni ölürcesine sevmişken
Senin sevdan uğruna nelerden vazgeçmiştim
Onca acılara dayandım bu aşk için
Ama yokluğuna dayanamıyorum senin
Ağır geliyor yokluğunda bu şehrin geceleri
Her gün bin hançer saplanıyor yüreğime
Kan akar oldu gözlerimden ağlamaktan
Sensizlik ölümden zor geldi inan bana
Çaresizim şimdi boş sokaklarda
Serseriyim şimdi el ele gezdiğimiz yerlerde
Belki diyorum yeniden geri gelir
Belki o da acı çekiyordur gidişinde
Umudumu yitirmedim dönersin diye
Seni bekliyorum ilk gördüğüm yerde
Ama sen yoksun işte.