Fani Aşk denemeleri

Bir şeyler dökülüyor dudaklarımdan öğrendiğim perspektif gerçeklere,
unutulan bir dilin sözlüğünden,
durup duraksamadan yazasım geliyor yaşadıklarımdan
yaşanmış gibi yapacaklarıma dair bir şeyler,
yalan yok hikayelerde yaşanabilecek şeyler olması gerekiyordu ise
hikayeler işte böyle...

karşımda içinde yürüdüğüm zaman gerçek olan sokaklarıyla bir şehir kendi gecesinde,
ve dekolte sayılacak kadar çıplak yalnızlıkları,
ne kadar anlatılabilinir lugatına bakılmadan kelimeler,
ne kadar anlatılabilirse...

gri bir gecenin tenha köşelerinde ağır bir esans kokuyor vucudumda,
gölgesinden korkan tavşanın korkusu bürüyor içimi,
gözler baygın,
teslimiyet esas duruş...

bir tren rayının buğulu sürekliliğinde taşlar siliyor yüzümü,
yerden ayrılıyor metal yoldan çıkıyor,
dalgınlık değil bu fluluk,
işte aşkın metali işte bu da böyle...